Satelita

KRAKsat to projekt wysłania satelity badawczego w kosmos przez studentów Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego. KRAKsat to jeden z pierwszych w Polsce satelita typu Cubesat i pierwszy na świecie satelita, który do sterowania położeniem wykorzystywać będzie ferrofluid, czyli ciecz magnetyczną.

KRAKsat to sześcian o krawędzi równej 10 centymetrów i wadze tylko 750 g. Zmieściłby się zatem w dłoni przeciętnego człowieka! Mimo swoich niewielkich gabarytów ma przed sobą wielkie zadanie! Satelita zostanie wyrzucony w kosmos na wysokość 310 km (czyli więcej niż odległość między Krakowem a Warszawą, Wrocławiem czy Lwowem). Przedtem jednak czeka go lot na pokładzie statku Cygnus i rakiety Antares. Na platformie satelitarnej SR-NANO-BUS spółki SatRevolution, razem z satelitą Światowid trafi na pokład Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, skąd astronauci wyrzucą ją przez specjalną śluzę w przestrzeń kosmiczną.

Następnie dokona pomiaru temperatury, indukcyjności pola magnetycznego, natężenia światła i wielu innych czynników, które chcemy zbadać korzystając z naszej obecności w kosmosie. W tym czasie musi sprostać naprawdę ekstremalnym warunkom panującym w jonosferze, takim jak duża amplituda temperatur (od −170C do 110C!), niskie ciśnienie, mikrograwitacja, zjonizowane gazy. Po trzech miesiącach ciągłych pomiarów i eksperymentów satelita wytraci prędkość i spali się w atmosferze.

 
 

Głównym zadaniem satelity jest zbadanie, jak w kosmosie zachowa się ferrofluid, czyli ciekły magnes. Chcemy sprawdzić realność pomysłu użycia go jako ciekłego koła zamachowego. Przy braku grawitacji w przestrzeni kosmicznej wprowadzimy ferrofluid w polu magnetycznym w ruch wirowy. Jeśli eksperyment się powiedzie - ciecz w zbiorniku powinna przyjąć oczekiwaną przez nas prędkość i spowodować zmianę prędkości obrotowej satelity w przeciwnym kierunku.

Problem wymaga wybrania odpowiedniego materiału, wielu godzin spędzonych w laboratorium, testów przeprowadzonych w polu grawitacyjnym oraz oczywiście funduszy.

Jednak jeśli nasze przewidywania się sprawdzą, nasz wynalazek mógłby obniżyć koszt i zwiększyć niezawodność systemów stabilizacji wykorzystywanych w przestrzeni kosmicznej. Co więcej, nowa technologia może stać się polskim akcentem w odkrywaniu kosmosu!

300kilometrów nad ziemią
5000godzin w laboratoriACH
300części elektronicznych

Budowa satelity

KRAKsat, jak każdy sztuczny satelita, musi być niezawodny. W kosmosie musi wykonać badania, ale też podołać trudnym warunkom na orbicie. Ze względu na nie, a także z powodu małej ilości miejsca, każdy element musi być dokładnie przemyślany i precyzyjnie wykonany, zajmując przy tym minimalną przestrzeń. Na dodatek musi być w stanie pracować w skrajnie niskich temperaturach i być odpornym na wszelkie zakłócenia pola magnetycznego!

Satelita składa się z pięciu głównych układów: doświadczalnego, stabilizacji, zasilania, komunikacji oraz komputera pokładowego. Tym, co wyróżnia naszego studenckiego satelitę i pozwoli wykonać badania jest właśnie układ eksperymentalny. Pełni on podwójną funkcję: nie jest tylko realizowanym w przestrzeni kosmicznej eksperymentem, ale również podstawą działania stabilizacji względem Ziemi! Wykrywając zmiany natężenia pola magnetycznego ferrofluid będzie wprawiał KRAKsat w ruch obrotowy.

Zdjęcie użytkownika KrakSat Space Systems.

Układ zasilania, który jest jedynym źródłem energii dla pracującego w kosmosie satelity. Składa się z baterii oraz paneli słonecznych. Podczas gdy satelita okrąża Ziemię, znajdujące się na jej obudowie panele jedynie przez połowę czasu są oświetlane przez Słońce, więc satelita musi zmagazynować odpowiednią ilość mocy by pracować po nocnej stronie globu.

Jak to jest samodzielnie zbudować satelitę?

Budowa satelity to długi i skomplikowany proces. Jak nam idzie? W tej chwili pracujemy nad podzespołami satelity. Czy to dużo? Sami zobaczcie! ↓↓↓

Postępy

Wiecie, jakie działania musimy podjąć, żeby wysłać satelitę?

1. Obliczenia
2. Symulacje warunków na orbicie
3. Zdobycie sponsorów
4. Opłacenie wystrzału satelity
5. Projektowanie podzespołów satelity
6. Zamówienie części
7. Budowa podzespołów
8. Testy podzespołów
9. Połączenie podzespołów w satelitę
10. Testy satelity
11. Wysyłka do USA
12. Wystrzelenie satelity
13. 3 miesiące pracy na orbicie
Chcesz wiedzieć bardziej szczegółowo, co obecnie robimy? Regularnie publikujemy na Facebooku (zobacz zdjęcia poniżej!) - polub nas i zaproś do tego znajomych!

Dlaczego warto nam zaufać?

Hej!

Jesteśmy grupą studentów Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Różnią nas kierunki studiów czy zainteresowania , ale łączy jedno – pasja do kosmosu. Dwa lata temu postanowiliśmy, że wystrzelimy satelitę badawczego. Zrezygnowaliśmy z oglądania Big Bang Theory, zostaliśmy stałymi użytkownikami na forach dla robotyków, stróż nocny na uczelni mówi już do nas po imieniu, a zawartość sklepów z częściami elektronicznymi znamy lepiej niż własną szafę. Poświęciliśmy, i wciąż poświęcamy swój wolny czas, środki i wiedzę na skonstruowanie satelity. Po powrocie z uczelni robimy obliczenia, planujemy i kompletujemy części, szukamy nowych rozwiązań i misji zakończonych sukcesem.

Działania idą prężnie naprzód, a nas najbardziej zatrzymuje kwestia finansowa. Jeśli chcesz nam pomóc i dołożyć swoją cegiełkę do okrywania kosmosu – nie wstydź się, kliknij w ten duży żółty przycisk na górze!

Jeśli zastanawiasz się, czy jesteśmy wizjonerami czy wariatami – dajemy Ci wybór. Poznaj nas poniżej i zdecyduj sam!
Jan Życzkowski
Jan Życzkowski

lider projektu, układ stabilizacji, automatyka

Student Automatyki i Robotyki AGH. W wolnej chwili wyruszam w góry, na narty albo na gry planszowe w gronie przyjaciół.

    Dominik Markowski
    Dominik Markowski

    układ stabilizacji, automatyka

    Na co dzień - student robotyki i full stack developer, po godzinach - fan podróży, muzyki i robotyki.

      Piotr Mikołajek
      Piotr Mikołajek

      układ stabilizacji, automatyka

      Student Automatyki i Robotyki i początkujący inżynier. Po godzinach amator dobrej muzyki i kolarstwa

        Artur Hadasz
        Artur Hadasz

        układ stabilizacji, automatyka

        Na codzień: student Automatyki i Robotyki, elektronik po godzinach - miłośnik gór, grania na gitarze i tańca towarzyskiego.

          Michał Zieliński
          Michał Zieliński

          komunikacja, programowanie

          Programista. Moje główne zainteresowania to sieci komputerowe, kryptografia i informatyka teoretyczna.

            Krzysztof Szewczyk
            Krzysztof Szewczyk

            mechanika

            Student Inżynierii Mechanicznej i Materiałowej. Pasjonat gór, książek, fantastyki naukowej. Staram się być na bieżąco poinformowany nt. wydarzeń ze świata.

              Paulina Zubrzycka
              Paulina Zubrzycka

              materiałoznawca

              Studentka Inżynierii Materiałowej na AGH. Uwielbia muzykę, grę na skrzypcach, śpiew, spędzać czas z przyjaciółmi oraz odkrywać nowe miejsca.

                Jakub Piszczek
                Jakub Piszczek

                elektronik, układ zasilania

                Student Automatyki i Robotyki na AGH. W wolnym czasie miłośnik narciarstwa, biegania i e-sportu.

                  Weronika Grzelka
                  Weronika Grzelka

                  materiałoznawca

                  Studentka 5 roku Inżynierii Materiałowej na AGH i metrolożka w BWI Technologies. Nie lubiąca się nudzić miłośniczka dobrego ciastka, książki, herbaty i wypraw w nieznane.

                    Kamil Serafin
                    Kamil Serafin

                    elektronik, PR

                    Na co dzień student Automatyki i Robotyki, w czasie wolnym od nauki i pracy pasjonat kina, popkultury i zdobywania nowej wiedzy z każdej dziedziny.

                      Alicja Musiał
                      Alicja Musiał

                      programistka

                      Pozytywnie patrząca na świat programistka, studentka Produkcji gier na UJ. Oficjalnie Web Developer, nieoficjalnie nie boi się chwycić za lutownicę. Pasjonatka małych samolotów, dobrego jedzenia i podróży.

                        Piotr Ziębiński
                        Piotr Ziębiński

                        elektronik

                        Student Mikroelektroniki na AGH. Poza studiami Airsoftowiec, miłośnik podróży, jazdy na rowerze i nartach, a hobbistycznie Android Developer.

                          Mariusz Barkowski
                          Mariusz Barkowski

                          chemik

                          Student V roku Chemii na UJ oraz stażysta w IKIFP PAN. Pasjonata polityki, gry na gitarze oraz nowinek technologicznych.

                            Rafał Janiczak
                            Rafał Janiczak

                            materiałoznawca

                            Student Inżynierii Materiałowej na AGH. Amator wszelkich dyscyplin sportowych oraz miłośnik szeroko pojętej nauki.

                              Natalia Przech
                              Natalia Przech

                              materiałoznawca

                              Studentka Inżynierii Materiałowej na AGH. Pasjonatka podróży autostopowych, gór i wspinaczki.

                                NASI SPONSORZY

                                Kontakt

                                Sponsorzy
                                E-mail: jan.zyczkowski@kraksat.pl Tel: 793 774 646
                                Media
                                E-mail: media@kraksat.pl Tel: 793 774 646