Satelita

KRAKsat to projekt wysłania satelity badawczego w kosmos przez studentów Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego. KRAKsat to jeden z pierwszych w Polsce satelita typu Cubesat i pierwszy na świecie satelita, który do sterowania położeniem wykorzystywać będzie ferrofluid, czyli ciecz magnetyczną.

KRAKsat to sześcian o krawędzi równej 10 centymetrów i wadze tylko 1 kg. Zmieściłby się zatem w dłoni przeciętnego człowieka! Mimo swoich niewielkich gabarytów ma przed sobą wielkie zadanie. Satelita zostanie wyrzucony w kosmos na wysokość 310 km (czyli więcej niż odległość między Krakowem a Warszawą, Wrocławiem czy Lwowem). Przedtem jednak czeka go lot na pokładzie statku Cygnus i rakiety Antares. Na platformie satelitarnej SR-NANO-BUS spółki SatRevolution, razem z satelitą Światowid, trafi na pokład Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, skąd zostanie wyrzucony w przestrzeń kosmiczną.

Następnie satelita dokona pomiarów: temperatury, indukcyjności pola magnetycznego, natężenia światła i innych czynników, które chcemy zbadać, korzystając z naszej obecności w kosmosie. W tym czasie musi sprostać naprawdę ekstremalnym warunkom panującym w jonosferze, takim jak duża amplituda temperatur (od −170°C do 110°C!), niskie ciśnienie, mikrograwitacja, zjonizowane gazy. Po trzech miesiącach ciągłych pomiarów i eksperymentów satelita wytraci prędkość i spali się w atmosferze.

 

Głównym zadaniem satelity jest zbadanie, jak w kosmosie zachowa się ferrofluid, czyli ciekły magnes. Chcemy sprawdzić realność pomysłu użycia go jako ciekłego koła zamachowego. Przy braku grawitacji w przestrzeni kosmicznej wprowadzimy ferrofluid w polu magnetycznym w ruch wirowy. Jeśli eksperyment się powiedzie - ciecz w zbiorniku powinna przyjąć oczekiwaną przez nas prędkość i spowodować zmianę prędkości obrotowej satelity w przeciwnym kierunku.

Problem wymaga wybrania odpowiednich materiałów, wielu godzin spędzonych w laboratorium, testów przeprowadzonych w polu grawitacyjnym oraz oczywiście funduszy.

Jednak jeśli nasze przewidywania się sprawdzą, nasz wynalazek mógłby obniżyć koszt i zwiększyć niezawodność systemów stabilizacji wykorzystywanych w przestrzeni kosmicznej. Co więcej, nowa technologia może stać się polskim akcentem w odkrywaniu kosmosu!

 

400kilometerów nad ziemią
5000godzin w laboratoriACH
300części elektronicznych

Budowa satelity

 

KRAKsat, jak każdy sztuczny satelita, musi być niezawodny. W kosmosie musi wykonać badania, ale też podołać trudnym warunkom na orbicie. Ze względu na nie, a także z powodu małej ilości miejsca, każdy element musi być dokładnie przemyślany i precyzyjnie wykonany, zajmując przy tym minimalną przestrzeń. Na dodatek musi być w stanie pracować w skrajnie niskich temperaturach i być odpornym na wszelkie zakłócenia pola magnetycznego!

Satelita składa się z pięciu głównych układów: doświadczalnego, stabilizacji, zasilania, komunikacji oraz komputera pokładowego. Tym, co wyróżnia naszego studenckiego satelitę i pozwoli wykonać badania jest właśnie układ eksperymentalny. Pełni on podwójną funkcję: nie jest tylko realizowanym w przestrzeni kosmicznej eksperymentem, ale również podstawą działania stabilizacji względem Ziemi! Wykrywając zmiany natężenia pola magnetycznego ferrofluid będzie wprawiał KRAKsat w ruch obrotowy.

Budowa satelity

Układ zasilania, który jest jedynym źródłem energii dla pracującego w kosmosie satelity. Składa się z baterii oraz paneli słonecznych. Podczas gdy satelita okrąża Ziemię, znajdujące się na jej obudowie panele jedynie przez połowę czasu są oświetlane przez Słońce, więc satelita musi zmagazynować odpowiednią ilość mocy by pracować po nocnej stronie globu.

Cześć!

Jesteśmy grupą studentów Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego. Różnią nas kierunki studiów i zainteresowania, ale łączy jedno – pasja do kosmosu i koło naukowe INTEGRA. Dwa lata temu postanowiliśmy, że wystrzelimy satelitę badawczego. Zrezygnowaliśmy z oglądania Big Bang Theory, zostaliśmy stałymi użytkownikami na forach dla robotyków, stróż nocny na uczelni mówi już do nas po imieniu, a zawartość sklepów z częściami elektronicznymi znamy lepiej niż własną szafę. Poświęciliśmy, i wciąż poświęcamy swój wolny czas, środki i wiedzę na skonstruowanie satelity. Po powrocie z uczelni robimy obliczenia, planujemy i kompletujemy części, szukamy nowych rozwiązań i misji zakończonych sukcesem.

Działania idą prężnie naprzód, a nas najbardziej zatrzymuje kwestia finansowa. Jeśli chcesz nam pomóc i dołożyć swoją cegiełkę do okrywania kosmosu – nie wstydź się, kliknij w ten duży żółty przycisk na górze!

Jeśli zastanawiasz się, czy jesteśmy wizjonerami czy wariatami – dajemy Ci wybór. Poznaj nas i zdecyduj sam!

We are a group of students from AGH University of Science and Technology and Jagiellonian University from Cracov City in south Poland. We have diffrent hobbies, fields of studies, but we are united by our love for space and engineering. Two years ago we decided, that we want to build our own, fully functional science satellite. We left behind watching The Big Bang Theory and spending free time anywhere else outside university labolatories. Designing, soldering, calculating and coding have become our daily routine. You may think we are crazy... and you may not be wrong! Check out and see who we really are!

Jan Życzkowski
Jan Życzkowski

lider projektu, układ stabilizacji, automatyka

Student Automatyki i Robotyki AGH. W wolnej chwili wyruszam w góry, na narty albo na gry planszowe w gronie przyjaciół.

    Dominik Markowski
    Dominik Markowski

    układ stabilizacji, automatyka

    Na co dzień - student robotyki i full stack developer, po godzinach - fan podróży, muzyki i robotyki.

      Piotr Mikołajek
      Piotr Mikołajek

      układ stabilizacji, automatyka

      Student Automatyki i Robotyki i początkujący inżynier. Po godzinach amator dobrej muzyki i kolarstwa

        Artur Hadasz
        Artur Hadasz

        układ stabilizacji, automatyka

        Na codzień: student Automatyki i Robotyki, elektronik po godzinach - miłośnik gór, grania na gitarze i tańca towarzyskiego.

          Krzysztof Szewczyk
          Krzysztof Szewczyk

          mechanika

          Student Inżynierii Mechanicznej i Materiałowej. Pasjonat gór, książek, fantastyki naukowej. Staram się być na bieżąco poinformowany nt. wydarzeń ze świata.

            Jakub Piszczek
            Jakub Piszczek

            elektronik, układ zasilania

            Student Automatyki i Robotyki na AGH. W wolnym czasie miłośnik narciarstwa, biegania i e-sportu.

              Kamil Serafin
              Kamil Serafin

              elektronik, PR

              Na co dzień student Automatyki i Robotyki, w czasie wolnym od nauki i pracy pasjonat kina, popkultury i zdobywania nowej wiedzy z każdej dziedziny.

                Alicja Kubera
                Alicja Kubera

                programistka

                Pozytywnie patrząca na świat programistka, studentka Produkcji gier na UJ. Oficjalnie Web Developer, nieoficjalnie nie boi się chwycić za lutownicę. Pasjonatka małych samolotów, dobrego jedzenia i podróży.

                  Piotr Ziębiński
                  Piotr Ziębiński

                  elektronik

                  Student Mikroelektroniki na AGH. Poza studiami Airsoftowiec, miłośnik podróży, jazdy na rowerze i nartach, a hobbistycznie Android Developer.

                    Mariusz Borkowski
                    Mariusz Borkowski

                    chemik

                    Student V roku Chemii na UJ oraz stażysta w IKIFP PAN. Pasjonat polityki, gry na gitarze oraz nowinek technologicznych.

                      Rafał Janiczak
                      Rafał Janiczak

                      materiałoznawca

                      Student Inżynierii Materiałowej na AGH. Amator wszelkich dyscyplin sportowych oraz miłośnik szeroko pojętej nauki.

                        Natalia Przech
                        Natalia Przech

                        materiałoznawca

                        Studentka Inżynierii Materiałowej na AGH. Pasjonatka podróży autostopowych, gór i wspinaczki.

                          Hubert Milczarek
                          Hubert Milczarek

                          fizyk

                          Student fizyki UJ. Pasjonat śpiewu, muzyki klasycznej i kina europejskiego.

                            Maciej Aleksandrowicz
                            Maciej Aleksandrowicz

                            programista

                            Student Automatyki i Robotyki AGH. Miłośnik informatyki, elektroniki, gier i Nauki, również fikcynej.

                              Za współpracę dziękujemy również
                              Michałowi Zielińskiemu, Paulinie Zubrzyckiej i Weronice Grzelce
                              oraz
                              dr A. Galina – AGH
                              dr hab. A. Piłat – AGH
                              mgr P. Zagórski – AGH
                              dr G. Cios – Akademickie Centrum Materiałów i Nanotechnologii
                              K. Nawrot – Centrum Obsługi Badań Naukowych i Dydaktyki
                              T. Pałasz – UJ
                              P. Zalecki – UJ
                              A. Żądło – logo projektu
                              NASI SPONSORZY I PARTNERZY:

                              Dlaczego warto nam zaufać?

                              Kontakt

                              Sponsorzy
                              E-mail: jan.zyczkowski@kraksat.pl Tel: 793 774 646
                              Media